Toen ik hier begin jaren tachtig aan de Westfriesedijk kwam
wonen, was het eerste wat ik zei: die groentetuin moet weg, dat kan ik niet
en wil ik niet. Daar zaaien we wel gras in en we zetten er een geit op. Nou,
die geit is er gekomen.
Dat gras inzaaien waren we nog niet aan toe gekomen. Het volgend voorjaar vertelde m’n schoonvader me wat voor
zaad ik moest kopen en hij ging aan de gang in 'zijn' (we hadden het huis
van hem gekocht) moestuin. Dat liet ik niet op me zitten, het jaar daarop was het 'mijn' moestuin. En leuk dat ik het vond! Een vrieskist, jam maken,
wecken, sap maken enz.
Al snel kwam er een kas (tomaten telen lukte buiten
niet zo goed) en een paar jaar daarna een plastic tunnelkas. De groenten
(geteeld zonder gebruik van kunstmest en onbespoten) die te
veel waren werden aan de weg verkocht.
De bloemenborders werden aangelegd.
Ik ging veel eenjarigen zaaien en stortte me steeds meer op de bloemen.
De
moestuin moest 'mooier' worden, de tuin voor het huis was toch te warm en
beschut voor veel groentensoorten.
Daar kwamen rijen eenjarige snijbloemen.
Dat was natuurlijk ook te veel, maar 'aan de weg' was het een voltreffer, ik heb
veel klanten die ’s zomers elke week hun bosje(s) bloemen komen kopen.
Het zaaien van eenjarigen ging uit de hand lopen, zoveel soorten die
uitgeprobeerd moesten worden…. En in het voorjaar kasruimte genoeg! Dus ben
ik bijna 20 jaar geleden begonnen met het verkopen van planten! Elk jaar zijn er weer
nieuwe soorten die ik wil hebben en zien groeien. Het blijft spannend. Veel
nieuwe soorten dus dit jaar, maar ook veel 'oude' die me heel goed bevallen!